Passie kun je niet inkopen
Kennis kun je inhuren en ervaring kun je inhuren. Passie niet — die zit in de persoon die komt, of hij zit er niet. Hoe je dat vooraf herkent, en waarom het woord tegelijk het meest misbruikte woord in dit vak is.
Ingesproken door Marc Herdes · Almere · uitgeschreven op
Ik zat bij een klant die ik nog nooit had ontmoet, over een bedrijf dat ik nog niet
kende. Na een half uur onderbrak hij me met een vraag die ik sindsdien vaker heb gekregen:
hoe kun jij hier zo vol passie over vertellen terwijl je niet eens weet wie ik ben?
Wat is het antwoord op die vraag?
Dat ik in het leven sta. Ik kom ook in winkels, ik heb ook een bedrijf en ik
ben ook op mijn bek gegaan. Doordat ik van veel dingen iets weet, verplaats ik me snel in een
situatie — want de situaties lijken veel meer op elkaar dan de mensen die erin zitten
denken.
Het is dus geen truc en het is ook geen talent. Het is optelwerk. Wie genoeg bedrijven van
binnen heeft gezien, herkent het patroon voordat de uitleg klaar is.
Kun je passie inhuren?
Niet als losse dienst. Wel als je een mens inhuurt in plaats van een
capaciteit. Kennis kun je kopen en ervaring kun je kopen — niet voor jezelf, maar wel door
iemand binnen te halen die het heeft. Passie komt daar alleen bij als de persoon hem meeneemt.
Ik zeg daarom liever: je huurt de jaren van een mens. Niet een uurtarief, maar wat iemand in
die jaren tegenkwam en onthield.
Kennis, passie, ervaring: wat is het verschil?
Kennis is wat je hebt geleerd. Passie is wat je erbij voelt en ontwikkelt
zich in de loop van je werk. Ervaring is de enige van de drie die je niet kunt versnellen: een
jaar duurt een jaar, en daar is geen cursus tegen bestand.
Die laatste is precies waarom een fout maken niet erg is en dezelfde fout twee keer maken wel.
Ervaring bestaat voor het grootste deel uit dingen die niet werkten, en dat is de reden dat je
er niet omheen kunt werken.
Hoe herken je passie bij iemand die je inhuurt?
Aan de vragen, niet aan het enthousiasme. Iemand met passie vraagt door op
dingen die niet in de opdracht staan, komt terug op iets wat je drie weken eerder zei, en durft
te zeggen dat je iets beter niet kunt doen. Enthousiasme in het eerste gesprek zegt niets.
Er is nog een teken: wat iemand doet als het even niet leuk is. Passie zie je niet bij de
oplevering, je ziet hem op de dag dat er iets misgaat.
Enthousiasme in het eerste gesprek zegt niets. Dit wel.
Waar gaat het mis met dat woord?
Passie is ook het woord waarmee zwak werk wordt goedgepraat. Wie geen
resultaat kan laten zien, praat over betrokkenheid. Daarom hoort het woord nooit alleen te staan:
passie zonder een aanwijsbaar resultaat is een gevoel, geen argument.
Dat geldt ook voor mij. Ik vind het prima dat je dit leest en denkt: mooi verhaal, laat maar
zien. Op de pagina over een offerteproces van twee uur
naar acht minuten staat een getal in plaats van een gevoel, en op
vijftien keer van de ladder ook.
Passie is wat mij ’s ochtends doet opstaan.
Wat is het mooiste aan dit werk?
Passie overbrengen. Mensen helpen, mensen groter zien worden, problemen
oplossen die er lang lagen. Dat is het deel dat nooit in een offerte past en dat toch de reden is
dat ik ’s ochtends opsta.
En het is het deel dat ik niet kan uitbesteden. Alles daaromheen wel — de bouw, de
koppelingen, de opvolging. Wat ik doe als iemand wil weten of het bij mij thuishoort, staat op
de pagina over sparren: soms is het eerlijkste antwoord dat je
niets moet veranderen.
Wil je dit voor je eigen bedrijf uitgezocht hebben?
Schrijf in twee zinnen wat er nu gebeurt. Je krijgt een eerlijk antwoord: wat ik zou veranderen, wat ik zou laten staan, en of het bij mij hoort of bij iemand anders. Een eerste gesprek kost niets.
Zit je hier tegenaan?
Vertel in twee zinnen wat er misgaat. Je krijgt een eerlijk antwoord: wat ik zou bouwen, wat ik zou laten liggen, en of het bij mij thuishoort of bij iemand anders.