Waarom ik niet in een maandabonnement geloof
Een vast bedrag per maand voor het bijhouden van advertenties of het schrijven van teksten. Aan het eind van de maand een rapport. Het is de gewoonste vorm in dit vak geworden, en ik denk dat het meestal niet de beste is. Niet vanwege het bedrag, vanwege de afstand.
Geschreven door Marc Herdes · Almere ·

Wat er meestal gebeurt
Je betaalt elke maand een vast bedrag. Daarvoor houdt iemand je advertenties bij of schrijft iemand teksten. Aan het eind van de maand krijg je een overzicht met getallen. Je kijkt ernaar, je ziet dat er iets omhoog en iets omlaag is gegaan, en je weet eigenlijk niet of dat goed nieuws is.
Zit je hier zelf mee? Leg het me in twee zinnen voor. Ik lees het zelf.
Dat laatste is het punt waar het misgaat. Niet omdat de getallen niet kloppen, maar omdat ze niet van jou zijn. Een rapport dat je niet kunt navertellen aan je compagnon, is geen verantwoording maar een bewijs van aanwezigheid.
En het gekke is: iedereen weet dit. De ondernemer die het rapport krijgt weet het, en degene die het maakt meestal ook.
Waarom dat model zo gewoon is geworden

Omdat het aan de andere kant van de tafel een probleem oplost. Wie mensen in dienst heeft, moet elke maand loon betalen, ook in een maand waarin er weinig te doen is. Een vast bedrag per klant maakt dat mogelijk. Dat is geen kwade opzet, dat is bedrijfsvoering.
Alleen wordt het daarmee wel een model dat vooral de leverancier rustig laat slapen. De inkomsten staan vast, dus de prikkel om iets te veranderen is klein. Als het werkt blijft het abonnement lopen, en als het niet werkt ook.
Ik vind dat jammer, want ik zie ook hoe het anders kan. En het is niet zo dat ik dit vak niet begrijp. Ik heb zelf mensen, ik heb zelf die maandlasten. Ik kies er alleen voor om ze niet zo op te lossen.
Waar de uren in de praktijk heen gaan
Bij een deel van dat werk zitten er mensen op afstand uren te schrijven voor het nakijken van formulieren die eerlijk gezegd niet zo ingewikkeld zijn. Dat is werk dat gedaan moet worden, maar het is niet het werk waar je voor dacht te betalen, en het is precies het soort werk dat slimme techniek beter doet dan een mens.
Daar zit voor mij de dubbele bodem. Als een groot deel van het maandbedrag naar controlewerk gaat, dan betaal je niet voor denkkracht maar voor handjes. En handjes zijn nou juist het onderdeel dat je kunt automatiseren.
Ik ben er niet tegen dat er uren in gaan. Ik ben ertegen dat er uren in gaan die er niet in hoefden, en dat je dat niet kunt zien.




Waar een vaste maand wel iets waard is
Ik wil het ook niet groter maken dan het is. Iets bijhouden is een onderdeel van het proces en dat verdwijnt niet. Advertenties die niemand aanraakt, lopen scheef. Teksten die nooit worden bijgewerkt, verouderen. Daar moet iemand naar kijken, en die iemand moet betaald worden.
Een vast bedrag per maand is dus niet per definitie fout. Het is fout op het moment dat het de enige vorm van contact wordt. Als je iemand elke week spreekt en er komt een vaste factuur, prima. Als je iemand een keer per maand spreekt omdat er een factuur is, niet.
Het bezwaar gaat dus niet over het bedrag en ook niet over de vorm. Het gaat over de afstand die erin zit ingebakken.
Hoe ik het liever doe
Samen optrekken, en dan bedoel ik het ook echt. Bellen. Koffiedrinken. Naast elkaar zitten. Overleg op locatie, en verder gewoon telefonisch, per mail, per app. Meer intensiteit, meer samen kijken, meer gegevens die we allebei zien in plaats van één partij die ze samenvat voor de ander.
Dat klinkt ouderwets in een vak dat op afstand werkt, en dat is het misschien ook. Maar het levert iets op wat een rapport nooit kan: ik zie dingen in je bedrijf die je me nooit verteld zou hebben, omdat je niet wist dat ze ertoe deden.
De beste ingrepen die ik ergens heb gedaan, kwamen niet uit een analyse. Ze kwamen uit een opmerking bij de koffie. Iemand die zei “ja dat doen we altijd zo” over iets wat helemaal niet zo hoefde.
Geen vage factuur en geen rare uren

Als er uren op een rekening staan, hoor je te kunnen zien waar ze aan op zijn gegaan. Niet als een verantwoording achteraf, maar omdat je er tijdens de rit al bij was. Een factuur waar je van schrikt, betekent dat er iets misging in het contact en niet in de administratie.
Dat is ook waarom ik liever per project werk dan per maand. Bij een project is er een begin, een eind en een resultaat waar we het samen over eens waren. Bij een maand is er alleen een maand.
En als er dan toch iets doorloopt, dan hoort daar iets bij wat je kunt controleren zonder mij: cijfers waar je zelf bij kunt, in een scherm dat van jou is. Niet in een overzicht dat ik maak.
Vijf vragen aan wie je nu betaalt
Dit is het bruikbaarste deel van deze pagina, ook als je nooit bij mij komt. Stel ze gewoon, en let vooral op hoe snel het antwoord komt. Een goede leverancier vindt deze vragen prettig, want hij heeft de antwoorden al klaar.
- Wat is er deze maand veranderd, en waarom juist dat? Als het antwoord over onderhoud gaat en niet over een keuze, betaal je voor stilstand.
- Welk getal uit je rapport hangt samen met mijn omzet? Vertoningen en posities zijn geen omzet. Er hoort er minstens één bij te zitten die je in je eigen boekhouding terugziet.
- Kan ik zelf bij de gegevens? Niet in een samenvatting, maar in de bron. Als dat niet kan, vraag waarom niet.
- Hoeveel van mijn uren gaan naar controleren en hoeveel naar bedenken? Op die vraag hoort geen aarzeling te komen.
- Wat zou je doen als je mij was? De meest ontwapenende vraag die er is. Wie daar niets op weet, kent je bedrijf niet goed genoeg.
Vind je de antwoorden goed, dan zit je prima en heb je dat nu zwart op wit. Vind je ze mager, dan weet je dat ook, en dan is dat een gesprek met je huidige leverancier waard voordat je iets anders zoekt.
Ik wil naast jou zitten, niet één keer per maand bellen.
Het bezwaar tegen een vast maandbedrag gaat niet over het bedrag. Het gaat erover dat het de afstand tussen ons vastlegt op een keer per maand.
Kan het dan wel uit?
Dat is de eerlijke tegenvraag, want dichtbij zitten kost tijd en tijd kost geld. Het antwoord zit hem in wat er dan níet meer nodig is: het maandelijkse rapport, de vergadering waarin het wordt toegelicht, en het controlewerk dat een machine sneller doet dan een mens.
Daar zit precies de reden dat ik in techniek geloof. Niet omdat het indrukwekkend is, maar omdat het de saaie uren wegneemt zodat er tijd overblijft voor de uren die er wel toe doen. Dat is dezelfde redenering als op de rest van deze site: haal het gedoe weg en laat het gesprek staan.
Wil je weten of iets in je bedrijf uitkan voordat we iets afspreken, dan staat daar een rekenmachine voor die je ook vertelt wanneer het antwoord nee is.
Wanneer je mij niet moet bellen
Als je iemand zoekt die het overneemt en je er verder niet mee lastigvalt. Dat is een volstrekt legitieme wens en er zijn partijen die dat goed doen, maar ik ben het niet. Bij mij moet je meedoen, en dat kost je tijd die je misschien liever aan je eigen vak besteedt.
Er staat elders op deze site een lijst van dingen waarvoor je mij niet moet bellen. Dit hoort daar eigenlijk ook bij: wie geen zin heeft om erbij te zitten, heeft aan mij de verkeerde.
Betaal je nu elke maand en weet je niet waarvoor?
Stuur me wat je betaalt en wat je ervoor terugkrijgt. Ik zeg je of dat redelijk is, ook als het antwoord is dat je goed zit en gewoon eens moet doorvragen. Dat kost je niets en het is vaker het antwoord dan je denkt.
Vertel me in twee zinnen wat er misgaat.
Ik lees het zelf en zeg je eerlijk of ik er iets mee kan.
Liever praten? 036 52 98 447 of marc@herdes.nl